Streszczenia lektur szkolnych

Król Edyp

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Prolog

Mieszkańcy Teb gromadzą się przed ołtarzami, nękają ich zarazy i choroby. O pomoc proszą Edypa, który oświadcza, że pomoże im w ich nieszczęściu. Kreon ma dowiedzieć się o powód gniewu bogów, gdy wraca mówi, że powodem gniewu jest zbrodnia na wcześniejszym władcy Teb, Lajosie. Zaraza ustąpi , jeśli zabójca zostanie wygnany z kraju.

Parodos

Chór opisuje stan w którym znajduje się miasto. Stan ten jest fatalny. Wzywa między innymi Atenę, Apolla, Artemidę by ci udzielili im pomocy.

Epejsodion I

Edyp rzuca klątwę na zabójcę, wzywa Tyrezjasza, by przedstawił przebieg dawnej zbrodni. Tytrezjasz jednak nie odpowiada jasno kto jest zabójcą, dochodzi do starcia pomiędzy nim, a Edypem. Wróżbita zostaje oskarżony o spiskowanie i oszustwa, starzec rzuca klątwę na Edypa, a sens jej nie jest jasny do końca: „Którego szukasz, ty jesteś mordercą”

Stasimon I

Chór śpiewa pieśń, która jest pełna wahań, niepewności oraz rozdarcia. Dotyczy ona wyroczni i Tyrezjasza, który mówili o zdrajcy Teb. Chór kończy swoją pieśń wymieniając zasługi władcy Teb.

Epejsodion II

Edyp kłoci się z Kreonem, zarzuca mu, że wraz z starcem spiskują by osłabić jego władzę. Dio kłótni włącza się chór oraz żona króla, Jokasta, którzy próbują złagodzić konflikt. Żona opowiada dokładnie historię związaną z śmiercią Lajosa. Edypa ogarnia przerażenie. Usłyszał bowiem szczegóły całego zdarzenia, które miało miejsce przed laty, a on był jego głównym sprawcą. Jokasta wyraża swoją niepochlebną opinię na temat wróżbitów oraz proroków.

Stasimon II

Pieśń chóru jest reakcją na słowa Jokasty na temat wróżbitów, które były bluźniercze. Chór wyraźnie staje po stronie boskich praw.

Epejsodion III

Jokasta zaczyna rozumieć straszliwe czyny Edypa, modli Siudo Apollina o łaskę. Posłaniec oświadcza, że zmarł Polybos, władca Koryntu. Była to dobra wiadomość dla Edypa, który nie obawia się spełnienia już wróżby ojcobójstwa, boi się jednak poślubienia własnej matki. Posłaniec tłumaczy mu, że żona Polynosa nie jest jego rodzoną matką.

Stasimon III

Optymizm chóru, może Edyp pochodzi od bogów?

Epejsodion IV

Sługa wyznaje, że Jokasta ofiarowało mu kiedyś niemowlę, które miał zabić. Nie uczynił jednak tego lecz oddaje je posłańcowi z Koryntu. Okazuje się więc, że ojcobójcą i kazirodcą jest Edyp, który zamordował swego ojca i żył w grzechu z własną matką.

Stasimon IV

Chór śpiewa o marności ludzkiego życia oraz o bezsilności ludzi wobec wyższych sił.
Exodos
Z pałacu wybiega posłaniec, który ogłasza samobójczą śmierć Jokasty, poprzez powieszenie na chuście. Edyp wydłubuje sobie oczy. Zwraca się do Kreona, by ten jako następca tronu wygnał go i zaopiekował się jego córkami, Antygoną oraz Ismeną.

Komentarze

Kamienie na Szaniec

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Słoneczne Dni

Drużyna Buków pracowała cały czas nad swym rozwojem zarówno umysłowym jak i osobowościowym. Alek chciał być opanowany. Rudy był innym typem człowieka, ściągał Alka do ziemi, lubił majsterkować. Wodzem Buków był Zeus, który nauczał geografii. W drużynie znajdował się także Zośka, który był uparty, ale zarazem był także urodzonym przywódcą. Rudy należał do prymusów i elokwentnych osób. Bohaterowie ci, którzy są także głównymi bohaterami książki, udają się do Beskidu śląskiego, wraz z resztą Buków.

W Burzy i we mgle

Rozpoczęła się II wojna światowa. 6 września Zeus oraz Buki, wyruszyli na wschód jako uchodźcy, cały czas widzieli bomby zrzucane przez samoloty niemieckie, ojca który wiózł dwuletnie dziecko i ludzi w stanie i obrazie, który zgorszyłby nawet samego Boga. W jednym miejscu zbombardowany został cały pociąg z uchodźcami, Alek rzucił się na pomoc, wraz z Bukami zatrzymali ciężarówkę, opatrywali i przewozili ludzi. Ojciec Alka należał niestety do jednych z pierwszych ofiar gestapo, bowiem nie chciał pomagać Niemcom w fabryce broni. Po aresztowaniu ojca Alek postanowił działać i wstąpił do związku przeciwko okupantom. 15 Października Buki wstępują do Plan-u i piszą w „Polsce Ludowej”. Założycielem gazety był Janusz Dąbrowski oraz dowódca Małego Sabotażu.
Piątka bohaterów współpracowała z grupą bojową Kota, a reszta wzięła na swoje barki ciężar związany z propagandą uliczną. W marcu 1941 chłopcy związali się z organizacją Wawer, natomiast Zeus wyruszył do Wilna.

W służbie Małego Sabotażu

Chłopcy podejmowali działania dywersyjne różnego rodzaju, w celu ośmieszenia wroga oraz dodania otuchy polskiemu społeczeństwu. Alek zdjął z pomnika Kopernika tablicę w języku niemieckim i schował ją w śniegu. Gestapo zaczęło poszukiwać Alka, gdyż jego akcje były coraz bardziej śmielsze, w domu zastali jednak tylko matkę.  Zauważono jednak w mieszkaniu konspiracyjną gazetę i zabrano ja do więzienia.

Dywersja

W listopadzie 1942 roku Rosja broni się przed atakami Niemców i zaczyna się okres porażek armii niemieckiej. Bohaterowie wstąpili do grup szturmowych szarych szeregów i musieli nauczyć posługiwać się między innymi pistoletem, granatami i dynamitem. Pierwsza akcja odbyła się w noc sylwestrową, uczestniczyli w niej Zośka oraz Rudy. Plan obmyślony został  w mieszkaniu rudego. Mieli zamiar wysadzić pociąg na zakręcie toru, plan udał się połowicznie, pociąg zaczął płonąć. 17 stycznia w niedzielę nastąpiła łapanka. Alek zorientował się o co chodzi, zabrany został mu jego fałszywy dowód, a sam został on wsadzony do auta od Pawiaka. Na miejscu spostrzegł jednak auto ciężarowe ZOM, uciekł do powrotnego auta i podczas drogi z niego wyskoczył. Rudy był bardzo odważny, pewnego razu przy spotkaniu z SS-manem strzelił do niego, gdy ten kazał mu się zatrzymać i podnieść ręce do góry. W lutym miejsce miała od 5 do 7 akcja wynoszenia pewnych rzeczy z mieszkania. Ktoś doniósł jednak policji i rozpętała się strzelanina, Rudy został ranny w udo, a Zośka w piętę.

Akcja pod Arsenałem

Heniek został aresztowany przez Gestapo. Gestapo dopadło także Rudego zabierając go oraz jego ojca na Pawiak. Rudy wypierał się, został pobity. Rudy w ciężkim stanie trafia do szpitala, gdy milczał nadal katowano go przy Heńku, grożąc, że będą go bić aż umrze. Zośka dowiedział się kiedy Rudy przewożony będzie na Suchą i zorganizował akcję odbijania Rudego. Podczas trwania tej akcji Alek otrzymuje strzał w brzuch, leżąc widzi lufę pistoletu przy skroni, jednak ratuje go Anoda, który zabija Niemca. Niestety Alek oraz Rudy umierają.

Wawer

Chodziło o wysadzenie mostu z transportem, w akcji udział bierze Zośka. Akcja ta jest udana, jednak podczas jednej z kolejnych Zośka trafiony zostaje w pierś i umiera.

Komentarze

Kamizelka - streszczenie

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Akcja rozgrywa się w starej kamienicy znajdującej się w biedniejszej z dzielnic Warszawy. Narrator podaje informacje, że zakupił od handlarza starociami kamizelkę, która posiada bardzo dziwną, zarazem magiczną historię. Należała ona bowiem kiedyś, do pewnego małżeństwa które bardzo mocno się kochało. Mężczyzna był urzędnikiem, kobieta natomiast uczyła w szkole, była nauczycielką. Żyli w szczęśliwym związku, bardzo mocno się kochali, nie przeszkadzało im w tym nawet ubóstwo, które ich doświadczyło. Wszystko jednak trwało do czasu, gdy okazało się, że mąż zaczynał podupadać na zdrowiu i było z nim coraz gorzej, zachorował na gruźlicę. Początki nie były tak straszne, z czasem jednak wyglądało to bardzo niedobrze, szczególnie, ze w tamtejszych czasach gruźlica była nieuleczalna.

Mąż, który z dnia na dzień stawał się wrakiem samego siebie musiał zrezygnować z pracy, także jego żona zrezygnowała z wypełniania swoich obowiązków zawodowych, by móc czuwać przy swoim mężu przy cały czas. Wszystkie ubrania, które posiadał, wisiały na nim jak nie porównując na strachu na wróble. Mąż jednak codziennie ubierał swą ulubioną kamizelkę i każdego dnia przesuwał trochę jej pasek, aby żona nie martwiła się, chciał pokazać jej, że wcale nie chudnie tak drastycznie.

Jakie było jego zdziwienie pewnego dnia, gdy przesunąwszy pasek zauważył, że kamizelka jest na niego za ciasna. Uradowany pochwalił się tym przed swoją żoną, nie był jednak świadom, że to ona okazując mu swoją ogromną miłość i troskę, by nie martwić go jego cały czas pogarszającym się stanem zdrowia, ucinała co wieczór troszeczkę z owego paska, co sprawiało mężowi wrażenie, że nie chudnie. W sposób ten obydwoje cały czas się oszukiwali, jednak oszustwo to było spowodowane dobrymi pobudkami, płynęło z serca i ich obopólnej miłości.

Przyszedł jednak dzień, w którym mąż zmarł, a zrozpaczona śmiercią swego męża kobieta zubożała całkowicie, do granic możliwości. Stało się tak, gdyż leczenie było strasznie kosztowne, kobieta chcąc nie chcąc musiała sprzedać kamizelkę po swoim mężu, tą która była jego ulubioną. Została ona kupiona przez wędrownego handlarza, a następnie odkupiona właśnie przez narratora noweli, który był sąsiadem tego właśnie małżeństwa i cały czas przyglądał się mimo wszystko skazanym na porażkę zmaganiom małżeństwa z okrutną chorobą, uratowaniem życia męża oraz uratowaniem miłości łączącej małżonków, których i tak na samym końcu rozdzieliła śmierć nie robiąc w tym przypadku żadnego wyjątku i zabierając chorego na gruźlicę mężczyznę.

Komentarze

Jądro ciemności - streszczenie

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Cała opowieść ma miejsce na żaglowcu     Nellie. Znużeni oczekiwaniem na odpływ znajdujący się na statku ludzie proszą Charlesa Marlowa, jedynego marynarza na żaglowcu by opowiedział im jedną z swych przygód.
Kiedy był mały bardzo lubił studiować mapy, co było jego pasją. Marzył o podróżach, szczególnie fascynował się jedną z rzek, która pełna była białych plam, posiadających charakterystyczna kształt, przypominająca mu węża, chodziło mu o rzekę Kongo. Postanowił wtedy, że zostanie podróżnikiem i mapy będą stanowić część jego życia. W końcu udaje mu się zostać kapitanem na parowcu.

Bohater trafił do swojej wymarzonej Afryki. Podczas przybijania do portu obserwuje ogromne wady kolonializmu, oglądając wygłodzonych ludzi, pracujących ponad  siły. W pierwszej stacji dziwi go postać księgowego, którego wygląd nie pasuje do pozostałych widoków, które widział. Zauważa ogromny dystans pomiędzy rasą białą i czarną. Rozumie i zauważa, jak biali ludzie wykorzystują i traktują mieszkańców Afryki.

Przybywa on w końcu do głównej stacji należącej do spółki gdzie zostaje zatrudniony. Zauważa, że miejsca kierownicze obejmują tutaj ludzie bardzo prości, skupieni na swoich interesach i swoim dostatku.
W trakcie podróży Marlow interesuje się postacią Kurtza, który ciągle jest wymieniany w tych terenach jednak jeszcze go nie widział. Dowiaduje się w końcu, że jest to agent firmy, która posiada odległą placówkę i posiada on niezwykłą wręcz sprawność działania i wytrzymałość, dostarczając niebywałe i ogromne ilości kości słoniowej. Parowiec Marlowa zostaje zreperowany i ma on sposobność by wyruszyć dalej, w dalszą drogę. W trakcie podróży w górę rzeki, parowiec zostaje napadnięty przez tubylców, przez co kilka osób z załogi ponosi śmierć. Statek osiąga jednak swój cel, dociera do góry rzeki, a Marlow poznaje Kurtza i spędza czas w jego najbliższym otoczeniu. Dowiaduje się, że jest to człowiek posiadający ogromne wykształcenie i bystrość umysłu. Poznaje jego historię, dowiaduje się, że zostawił w Europie ukochaną kobietę, a powodem były różnice majątkowe, gdyż jej rodzina sądziła, że jego majątek jest niewystarczalny.

Marlow także jest zafascynowany postacią Kurtza. Widzi jak panuje od nad okolicznymi murzynami, stworzył nawet własny oddział wojska. Jest on tutaj wielbiony i traktowany niemal jak bóg. Handlowiec wyniszczony tutejszym życiem wręcza Marlowowi swoje cenne mapy oraz dokumenty. Marynarz chce zabrać Kurtza z dżungli, chociaż ten pierwszy tego nie chce. Daje się go jednak przekonać i wybiera się w drogę powrotną do miejsca urodzenia, Europy. W trakcie drogi umiera jednak i nie dociera do domu. Marlow przeinacza jego ostatnie słowa, by nie zburzyć potęgi jego legendy i po powrocie podaje jego narzeczonej, że przed śmiercią Kurtz wyszeptał jej imię. Marlow wypełnia także jego ostatnią wolę i oddaje jego ukochanej należące do niego dokumenty.
W momencie tym akcja całej powieści powraca ponownie na żaglowiec Nellie. Podczas wysłuchiwania tej opowieści zgromadzeni na statku przyjaciele przegapili jednak moment kiedy przyszedł odpływ. W tym momencie spokojnie mogli już wyruszyć na wycieczkę wzdłuż Tamizy.

Komentarze

Giaur - streszczenie

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Giaur zauroczony zostaje przez młodą Gruzinkę, niewolnicę o imieniu Leila. Młoda dziewczyna pokochała Giaura, chociaż basza Hassan, bardzo się nią interesował. Niewierna dziewczyna została utopiona w morzu, według tureckiego zwyczaju. Giaur próbuje ratować ukochaną, niestety jest już za późno. Giaur postanawia zemstę na Hassanie Baszy.

Po wielu dniach poszukiwań udało mu się na niego natrafić. Basza próbował uciekać, jednak Giaur i jego rycerze szybko otoczyli Hassana. Rywale stoczyli zażarty bój, Hassan zostaje ranny, leży na ziemi z odrąbaną dłonią i przebitą piersią. Giaur mówi mu jeszcze tylko, że zabił go z powodu zemsty.

Matka Hassana natomiast z niecierpliwością oczekiwała powrotu syna. Matka Hassana dowiedziawszy się o jego śmierci bardzo ją przeżyła, opuściła pałac, który z czasem zaczynał przypominać coraz większą ruinę. Natomiast Giaur wyrusza w świat, chce zapomnieć o Leili, niestety nie udaje mu się to. Mimo jej śmierci cały czas widział ją na jawie i w śnie. Ostatecznie Giaur nie wytrzymuje i zamyka się w klasztorze, zapłacił nawet ofiarowując za to swój ogromny majątek.

Dopiero przed swoją śmiercią Giaur opowiedział jednemu z zakonników całą historię swego życia, które było bardzo burzliwe, a najważniejszą rolę w nim odgrywała Leila. Bohater zadręczał się przez całe życie uważając, że ukochana umarła przez niego, natomiast Hassan poniósł w jego odczuciu zasłużoną karę. Morderstwo Baszy przyniosło mu ulgę i zadośćuczynienie, nie miał związanych z tym wydarzeniem wyrzutów sumienia. Przed śmiercią Giaurowi nie zależało na rozgrzeszeniu. Podczas swej spowiedzi powiedział zakonnikowi, że chce aby jego pogrzeb był skromny, a nad jego mogiłą stanął skromny krzyż, w ten sposób chciał wyznaczyć sobie karę podczas swojego ziemskiego życia.

Komentarze

Ferdydurke - streszczenie

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Porwanie

Bohaterem jest trzydziestoletni Józio, myśli o swojej książce „Pamiętnik z okresu dojrzewania”, przyniosła mu ona miano niedojrzałego. Zostaje wysłany do szkoły przez profesora Pimko, który zauważa w jego wiedzy duże braki.

Uwięzienie i dalsze zdrabnianie

Przybywając do szkoły widzi nowych kolegów, którzy maja od dziesięciu do dwudziestu lat. Klasa dzieli się na grupę zbuntowanych, przewodniczy Miętus, oraz na grzecznych chłopiąt gdzie dowodzi Syfon. Ci pierwsi brzydko mówią, opowiadają nie przyzwoite dowcipy, drudzy są ułożeni i grzeczni. Bladaczka, nauczyciel podaje uczniom utarte formy, że Słowacki był wielkim poetą, czemu sprzeciwia się Gałkwieicz. Pylaszkiewicz jednak przychodzi nauczycielowi z pomocą recytując odpowiednie, wybrane fragmenty. Uczniowie odpuszczają i przyjmują z pokorą utarte zdania i twierdzenia.

Przyłapanie i dalsze miętoszenie

Józio zostaje arbitrem w pojedynku na miny pomiędzy Miętusem i Syfonem. Doszło w końcu do bójki pomiędzy skłóconymi z sobą obozami.

Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego

Losy Józia przerwane zostają przez inną tematykę. Autor mówi o pojedynku profesorów Filidora i Momsena.

Filidor dzieckiem podszyty

Dochodzi do walki pomiędzy dwoma profesorami, Momsen zawsze rozkładał wszystko na cześci. Rozłożył także żonę Filidora, która jednak w końcu doszła do zdrowia. W końcu rozpoczął się dziwny, symetryczny pojedynek, w którym to profesorowie odstrzeliwali kolejne części ciała swoich kobiet.

Uwiedzenie i dalsze zapędzanie w młodość

Pimko zaprowadza Józia do państwa Młodziaków na stancję. W domu ich można spotkać się z kultem niezależności, sportu, naturalności i swobody obyczajowej. Belfer chciał, aby Józio zakochał się w nowoczesnej szesnastolatce, krytykując jej maniery chce zainteresować nią chłopca. Józio domyśla się o co chodzi i postanawia uciec jednak nie potrafi się na to zdobyć.

Miłość

Józio jednak zakochuje się w pensjonarce, lecz ona nie chce zwrócić na niego uwagi. Dowiaduje się, że interesują się nią także Kopyrda, który jest nowoczesnym chłopakiem uczęszczającym do tej samej klasy co on.

Kompot

Syfon, który został zgwałcony przez uszy (zgwałcony słownie), powiesił się na wieszaku. Zuta lekceważy zabiegi Józia, który cały czas walczy o jej względy. Józio chce zdemaskować członków rodziny, którzy są tradycjonalistami, a tylko udają nowoczesność. Wszystko spowodowane było przez nowoczesny sposób jedzenia przez Józia kompotu, który wrzucił do niego kawałki jedzenia i śmieci. Młodziacy oburzyli się tym faktem, co pokazało ich prawdziwe poglądy.

Podglądanie i dalsze zapuszczanie się w nowoczesność

Józio próbuje podglądać Zutę, czyta pisane do niej listy, zauważa, że interesują się nią między innymi obywatel ziemski, prokurator, podoficer. Jest także pismo od profesora Pimki, który wzywa ją w celu uzupełnienia wiadomości pod groźbą wyrzucenia z szkoły. Dodatkowo znajduje list od Kopyrdy zachęcający do intymnego spotkania. Wpada na pomysł wysłania listów zarówno do Kopyrdy i Pimka, by spotkali się z Zutą.

Hulajnoga i nowe przyłapanie

Józio podgląda Zutę i Młodziaków w łazience. Dorosłych wiadomość ta wytrąca z równowagi, a Zuta przeczuwała, że ktoś ją podglądał. Kiedy do Zuty przyszli Kopyrda, a chwilę później Pimko, wpuściła ich ona do pokoju. Józio wszczął alarm, że wkradli się złodzieje, a goście schowali się szybko do szaf. Józio demaskuje Kopyrdę, jednak Młodziakowie uznali za nowoczesne odwiedzanie ich córki w nocy przez kolegę. Wtedy ujawniona została obecność Pimki i w tym momencie rodzice okazali się tradycjonalistami i zbulwersowali się tymi spotkaniami w sypialni córki. Młodziak policzkuje profesora, a Józio pakuje się i postanawia opuścić stancję. Zabiera z sobą miętusa, który zgwałcił służącą. Oboje mają zamiar ucieczki na wieś

Przedmowa do Filiberta dzieckiem podszytego

Autor tłumaczy tutaj, dlaczego znowu pojawia się wątek Filiberta, rozważa o literaturze i o jej celach.

FIlibert dzieckiem podszyty

Potomek pewnego wieśniaka jest mistrzem tenisa. W pewnym momencie zabrakło piłki, gdyż zniszczona została przez jednego pułkownika, co wywołuje agresję pomiędzy zawodnikami. Następnie następuje ciąg wydarzeń przyczynowo-skutkowych, które prowadzą do usiadania kobiet przez mężczyzn jakby to czynili z końmi. Na środku pojawia się markiz, który pyta się czy ktoś chce obrazić jego żonę. Podjeżdża do niego trzydziestu sześciu mężczyzn, którzy dosiadali panie. Żona Filiberta, markiza, została obrażona i poroniła, a sam markiz odszedł do domu zawstydzony.

Parobek, czyli nowe przychwycenie

Józio oraz Miętus szukają parobka. Miętus wreszcie spotyka parobka, u rodziny Józia. Miętus przywołuje do siebie Walka, parobka, ten jednak nie rozumie, reaguje tylko na rozkazy. Parobek uderza jednak w końcu Miętusa w twarz, przez co dochodzi do ich wspólnego zbratania, o czym marzył Miętus.

Hulajgęba i nowe przyłapanie

Rodzina Józia podejrzewa Miętusa o skłonności homoseksualne ten jednak zaprzecza. Rodzina postanawia o odesłaniu ich pociągiem do Warszawy. Józio chce uciekać z Bolimowa nocą. Miętus cały czas upiera się by wzięli z sobą Walka. Rozpoczyna się swoista bijatyka w środku nocy zapoczątkowana uderzeniem w twarz Konstantego przez Walka. Józio chce opuścić dwór Hulerckich, zabiera z swobą Zosię. Wmawia jej, że ją porywa, a to skłania ją do wyznań i zwierzeń. Jej zachowanie powoduje w Józiu także chęć do wyznań. Łączy ich w końcu wspólny pocałunek. Okazuje się, że ucieczka od „pupy” i „gęby” jest niemożliwa, a popaść można z jednej formy w inną.

Komentarze

Faraon - TOM II - Streszczenie

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

W końcu umiera Ramzes XII i Ramzes XIII zostaje faraonem. Cały czas próbuje zdobyć złoto, które znajduje się w skarbcach świątynnych, chce wprowadzić reformę państwa i pomóc biednym. Jednak cały czas spotyka się z oporem kapłanów, szczególnie Herhora, którzy robią wszystko, by Ramzes został znienawidzony przez ludzi, a w końcu umarł. Po wielu spiskach i zwróceniu przeciwko niemu ludności zostaje on zabity, a faraonem zostaje Herhor, który wprowadza wszystkie zmiany, które przewidywał Ramzes XIII, między innymi wprowadzenie sześciodniowego okresu pracy i siódmego dnia odpoczynku.

Komentarze

Faraon - Tom I - Streszczenie

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Rozdział I

Na następcę tronu wybrany zostaje Ramzes XIII, który zostaje następcą swojego ojca Ramzesa XII. Jest on zapalonym wojskowym, bierze udział w manewrach pod Pi-Bailos. Towarzyszy im Herhor, minister wojny, który zarządza ominąć wojsku w przemarszu drogę, gdyż znajdują się na niej dwa święte żuki, Ramzesowi nie podoba się to i opuszcza pochód

Rozdział II

Sztab przeprawia się przez wąwóz, który zostaje zakopany przez sługi.

Rozdział III

Ramzes rozumie jak wielką rolę w państwie odgrywa religia i kapłani. Spotyka Sarę, żydówkę i odkupuje ją od jej ojca. Wraca do sztabu i kontynuuje manewry.

Rozdział IV

Wojska Nitagera uniemożliwiają dalszy marsz, Ramzes odnosi nad nim zwycięstwo. W drodze powrotnej Eunana zostaje zbity na życzenie Herhora, gdyż nie dojrzał zniknięcia księcia.

Rozdział V

Książę powraca do Memfis. Tutmozis informuje o wykupieniu Sary dla Ramzesa.

Rozdział VI

Ramzes XII pyta o zachowanie księcia podczas manewrów. Herhor zauważa wiele błędów, który popełnił młody Ramzes. Faraon wierzy w te kłamstwa i nie przydziela swojemu synowi korpusy.

Rozdział VII

Ramzes spotyka się z swoją matką, która radzi mu, aby odsunął od siebie Sarę. Ostrzega go przed Fenicjanami i chwali mądrość kapłanów.

Rozdział VII

Dagon pożycza pieniądze Ramzesowi, a ten w zamian oddaje mu kilka z swych folwarków w dzierżawę.

Rozdział IX

Sara zamieszkuje w folwarku otrzymanym przez Ramzesa. Przypływ Nilu opóźnia się i ludzie obwiniają o to Sarę.

Rozdział X

Dom Sary zostaje zaatakowany, a ją przed ukamienowaniem ratuje jeden z kapłanów.

Rozdział XI

Trwa śledztwo dotyczące napadu na Sarę i jej folwark. Ramzes po wizycie w więzieniu chce uwolnić oskarżonych, tajemniczy głos podaje mu sposób na umorzenie sprawy.

Rozdział XII

Sprawa napadu zostaje umorzona, Ramzes odwiedza ubogich obserwując ich życie. Widzi odbieranie podatku od chłopów przez urzędników Dagona.

Rozdział XIII

Ludzie zaczynają mówić o dobroci następcy tronu. Dagon traci jego łaskę i odwiedza Sarę by wstawiła się za nim u księcia, dziewczyna nie godzi się. Dagon powraca do łask Ramzesa, dzięki przysłaniu mu fenickiej kapłanki.

Rozdział XIV

Ramzes udaje się do Teb, a Herhor zostaje namiestnikiem na czas jego nieobecności. Książę po tym zdarzeniu przenosi się do Sary, dowiadując się o pogłoskach na jego temat, obawia się, że zostanie nazwany zdrajcą.

Rozdział XV

Plotki na temat przyszłych rządów Ramzesa zostają przez niego zakazane. Sara zazdrosna jest o uczucia księcia, rozumie, że będzie przede wszystkim faraonem, potem dopiero mężem.

Rozdział XVI

Życie w folwarku nudzi króla.

Rozdział XVII-XXVII

Ramzes postanawia powrócić do pałacowego życia i zostaje mianowany na dowódcę korpusu i namiestnika Dolnego Nilu. Sara jest w ciąży. Ramzes podróżuje po państwie i ma dowiedzieć się czemu cały czas ono ubożeje. Okazuje się, że pustynia zagarnia z sobą żyzne grunty. Ramzes dowiaduje się, że jego dziecko będzie chłopcem, cały czas podróżuje po kolejnych nomesach. Fenicjanie dowiadują się o traktacie między Egiptem i Asyrią, przez który Fenicja należeć będzie do Asyrii, wysyłają księciu kochankę, która ma na niego wpłynąć.

Rozdział XXVIII-XXXIX

Pentuer opowiada o niewoli egipskiego ludu. Ramzes sądzi, że wojna wzbogaci Egipt. Poznaje on Kamę, kapłankę fenicką i zakochuje się w niej. Sara orientuje się, że Ramzes spotyka się z Kamą i prosi, aby tego nie czynił. Arcykapłani chcą sprawdzić Ramzesa i to czy wie o ich zamiarach, mówią mu o traktacie z Asyrią. Książę uważa to za zdradę państwa. Kama przechodzi w posiadania następcy tronu. Ramzes dowiaduje się, że jego syn jest Żydem. Wypędza Sarę oraz służących i na ich miejsce przyjmuje Fenicjan. Książę odkochuje się w Kamie.

Komentarze

Dziady część IV

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Akcja rozpoczyna się w domu grekokatolickiego Księdza mieszkającego z dwójką dzieci. W jego domu pojawia się dziwaczny pustelnik. Rozpoczyna się rozmowa pomiędzy nimi. Dzieci śmieją się z wyglądu i ubioru pustelnika, porównując go do stracha na wróble. Pustelnik upomina je i opowiada historię młodości, kiedy znał także dziwaczną dziewczynę nie wiedząc, że jego czeka podobny los. Pustelnik rozmawia z księdzem na temat lektur romantycznych. Dzieci zaczynają się go bać gdyż posiada za pazuchą nóż oraz straszne, blade oblicze. Nazywa ona największe dzieła romantyczne zbójeckimi, gdyż twierdzi, że ukształtowały w nim wrażliwość i wyznaczyły romantyczny światopogląd. Spowodowało to falę zawodów spowodowanych konfrontacją miłości wyidealizowanej z miłością prawdziwą oraz własnymi doświadczeniami. Bohater jest wzburzony, prawdopodobnie cierpi na chorobę umysłową. Pustelnik ciągnąc dalej swoją historię wspomina czas rozstania z ukochaną po czym opisuje jej wdzięki. Ksiądz próbuje złagodzić jego żal i gorycz informując go o śmierci swej własnej żony, lecz powoduje to jeszcze większe uczucie żalu w sercu Pustelnika. Okazuje się, że pustelnik nazywa się Gustaw i wcześniej pobierał nauki u księdza. Duchowny przypomniał sobie, że był to jeden z najzdolniejszych wychowanków jakich posiadał.

Gustaw opowiada historię swojego życia, gdy postanowił odwiedzić ukochaną i uczynił to akurat w momencie jej ślubi z innym mężczyzną.  Wyraża swoje zdanie na temat kobiet. Gustaw sięga po sztylet i chce go użyć wobec bogatszych od siebie kochanków. Myśli o ugodzeniu Maryli, jednak ostatecznie powstrzymuje się. Kolejna godzina mija, a bohater przebija się sztyletem. Ksiądz jest zdziwiony, gdyż nic mu się nie dzieje, siedzi i nadal kontynuuje rozmowę. Okazuje się, że jest upiorem, co powoduje u pewnego siebie do tej pory księdza strach. Czy to nauka, czy religia są bezsilne wobec tego co zobaczył przed chwilą. Gustaw musi co roku odbywać bolesne misterium, za to, że pogwałcił boskie prawa przez odebranie sobie życia. Prosi on księdza by ten przywrócił zaniechany już obrzęd dziadów. Duchowny jednak nie jest sympatykiem tego typu rytuałów i podważa ich cel oraz znaczenie. Gustaw zwraca uwagę na konflikt istniejący pomiędzy światem serca i rozumu. Przywołuje dzieci pod kantorek i tam rozmawia z duchem, co stanowi o jednoznacznym istnieniu życia pozagrobowego. Zwraca uwagę na dużą ilość dusz znajdujących się w czyśćcu czekających na zainteresowani się nimi i ich losem. Pod obrazem matki Boskiej gaśnie lampa, a upiór mężczyzny znika.

Komentarze

Dziady część III

Data: 4 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Prolog

W celi przebywa więzień Gustaw. Trwa walka o niego pomiędzy złymi i dobrymi duchami, przechodzi on wewnętrzną przemianę i staje się Konradem.

Scena I

Podczas wigilii więźniowie spotykają się w celi nowego więźnia, żegoty, który trafił do niego, lecz nigdy nie był uwikłany w żaden spisek. Tomasz zaproponował, aby więźniowie starsi i nieposiadający rodziny poświęcili się i wzięli winę na siebie. Rozmawiają o wywożonych na Syberię i o prześladowaniach. Żegota rozpoczyna historię o diable, który zakopał ziarno, które dał człowiekowi Bóg. Chciał on je zniszczyć, lecz zamiast tego wydało ono obfity plon. Więźniowie są mimo wszystko weseli, śpiewają piosenki. Pieśń zainicjowana przez Konrada wprowadza go w swoisty stan hipnozy, ma on wizję, unosi się nad ziemią jak orzeł i chce dojrzeć przyszłość swojej ojczyzny, lecz cały widok przysłania mu ogromny, czarny kruk.

Scena II

Scena wielkiej improwizacji, która składa się głównie z bardzo długiego monologu Konrada. Twierdzi on, że jest potężniejszy od Boga, że poznał jego tajemnice i zdolny jest do czynów naprawdę wielkich. Twierdzi, że jego poezja czyni go nieśmiertelnym i wyczuwa, że wkrótce nadejdzie bardzo wyjątkowy moment. Twierdzi, że Bóg to jednak sama mądrość, a nie miłość, gdyż obojętny jest na krzywdę Polaków. Na samym końcu upada nieprzytomny, a duchy złe oraz dobre spierają się o jego duszę i toczą między sobą walkę.

Scena III

Ksiądz Piotr pojawia się w celi Konrada i odprawia nad jego ciałem egzorcyzmy. Jeden z duchów ujawnia mu, że w klasztorze poddawany torturom jest Rollison i dodatkowo chce on popełnić samobójstwo. Księdzu udaje się wypędzić złego ducha i uwolnić Konrada, namawia go także do pokuty.

Scena IV

W scenie tej akcja przenosi się do Wsi pod Lwowem, gdzie dziewczyna, Ewa, ma widzenia. Widzi ona małego Jezusa, który obsypuje ją kwiatami, które otrzymał od swojej Matki.

Scena V

Ksiądz Piotr podczas swej modlitwy doświadcza widzenia, które przedstawia młodych ludzi wywożonych na wygnanie, a wśród nich znajduje się ten, który ma zostać wybawicielem ojczyzny. Kolejną wizją księdza jest cierpiący cały naród polski dźwigający krzyż. Zostaje on ukrzyżowany i opłakiwany przez matkę Wolność. Jednak dzięki temu poświęceniu naród w końcu zmartwychwstaje i unosi się do nieba w postaci kobiety, osłaniając swoją białą szatą cały świat.

Scena VI

W scenie tej miejsca ma widzenie senatora, którego dręczą koszmary. Obdarowany zostaje on tytułami, a później zostają mu one odebrane, a on sam cierpi z powodu ogromnego upokorzenia. W śnie tym wszyscy szydzą z niego a diabły rzucają się na jego duszę.

Scena VII

W warszawskim salonie miejsce ma spotkanie elity. Przy drzwiach rozmawiają z sobą młodzi oraz dwóch starszych Polaków, rozmowa ich dotyczy tortur oraz przesłuchań na Litwie. Natomiast w środku, przy stolikach, rozmawia się już całkiem o czymś innym, w dodatku po francusku. Następuje rozpoczęcie historii o Cichowskim, który został uwięziony i okrutnie torturowany, ale pomimo tego nie wydał nikogo, w momencie powrotu do domu był całkowicie wyniszczony, był wrakiem człowieka, dodatkowo stracił pamięć. Opowieść stała się wstępem do rozważań na temat literatury.

Scena VIII

Cała akcja ma miejsce na balu Senatora w Wilnie. Senator po namowach zgadza się na wizytę księdza u rannego więźnia Rollinsona. Podczas drogi do jego celki mija on Konrada, który prowadzony jest na przesłuchanie, prosi go o modlitwę za dusze znajdujące się w czyśćcu  oraz wręcza księdzu pierścień. Ksiądz przepowiada więźniowi, podróż, podczas której będzie miał możliwość poznania tajemniczego męża. Konrad chce dowiedzieć się więcej jednak żołnierz karze przerwać rozmowę i iść dalej. Główny bohater przeczuwa, że ksiądz wie coś ważnego, zna jaką tajemnicę, z jaką się nie chce z nim podzielić.

Scena IX

Odbywa się obrzęd, noc dziadów, ludność wiejska schodzi się na cmentarz w celu rozpoczęcia obrzędów. Kobieta znajdująca się w żałobie wyjawia Guślarzowi chęć spotkania ducha, którego kiedyś wcześniej spotkała podczas swojego wesela. Zgromadzonym ujawniają się dwa widma, Doktora oraz Bajkowa, którzy cierpią przeogromne męki. Guślarz wzywa kochanka kobiety, lecz bez skutku, gdyż ma on obecnie na imię Konrad, a nie Gustaw, lecz przyzywający nie mają o tym pojęcia. Zbliża się dzień. Guślarz oraz Kobieta widzą wozy wiozące skazańców, które jadą na północ. Wśród nich znajduje się także Konrad, posiada ranę na czole. Zadał on ją sobie sam, dlatego śmierć nie zdoła, nie potrafi jej wyleczyć. Scena ta kończy się westchnieniem kobiety, która mówi: „Ach ulecz go, Wielki Boże!”.

Komentarze

Starsze »