Streszczenia lektur szkolnych

Nie-Boska Komedia - streszczenie

Data: 5 lutego 2009. Autor: admin.
Kategoria: Streszczenia, Streszczenie.

Henryk, hrabia, występuje tutaj w roli Męża, jest poetą oderwanym od życia, który nie umie docenić wartości go otaczających, żyje w własnym wyimaginowanym świecie, który składa sie głównie z poezji oraz marzeń. W domu jego pojawia się pewnego razu bardzo urodziwa Dziewicza, która kusi go oraz przywołuje, aby ten podążył jej śladami. W końcu Hrabia ulega jej i opuszcza swój rodzinny dom, zaniedbuje całkowicie związane z nim obowiązki i doprowadza swoją żonę do całkowitego obłędu, który powoduje także w końcu jej śmierci. Natomiast syna jego Orcia do ślepoty. Piękno dziewicy jednak w końcu opada i ukazuje się przeznaczenie związane z Orciem. Pisana jest mu śmierć, z powodu bycia prawdziwym poetą, który naznaczony jest przez przekleństwo dawnych proroków. Mówi on ojcu, że szansa zbawienia tkwi przede wszystkim w miłości do tych bliźnich, którzy są biedni i potrzebujący. Mąż jednak nie chce podporządkować się temu wezwaniu. Hrabia staje na czele ginącej już arystokracji rodu i pieniądza, która skupiona jest w całości w Okopach świętej Trójcy.

Przeciwnikiem Męża jest Pankracy, który uchodzi za radykalnego ideologa, stojącego na czele zwycięskiej rewolucji pod hasłem biedni i głodni, która wspierana jest przez młodego i jakże fanatycznego, zarazem zdeprawowanego kapłana o imieniu Leonard. Hrabia w przebraniu udaje się na zwiady do obozu swoich przeciwników. W obozie tym znajdują go jednak chłopi, także robotnicy i rzemieślnicy, którzy nie mogli sobie już dłużej pozwolić na znoszenie wyzyskiwania z strony arystokracji. Wszyscy oni są niesamowicie wynędzniali, zmęczeni, ubrani nawet nie w łachmany, doprowadzeni do całkowitej ostateczności. Są oni całkowicie gotowi do walki, także tej na śmierć i życie. Hrabia przypatruje się obrzędom nowej wiary oraz manifestacją zemsty zbuntowanego i licznego tłumu. Podczas sceny kiedy rozmawia z Pankracy, stwierdza że wszystkie przeszłe zbrodnie tego świata ubrane są w świeże szaty. Pankracy natomiast jest całkowicie przeświadczony o tym, że powstaje właśnie nowy świat, swojego rodzaju raj dla sprawiedliwości. W końcu dochodzi do bezpośredniego zbrojnego starcia, pomiędzy dwoma, wrogimi obozami.

Arystokraci jednak okazują się tak naprawdę tchórzliwymi, podłymi oraz słabymi. Sam Henryk zostaje potępiony, gdyż kochał tylko siebie i tylko na sobie mu zależało. Jego syn Orcio ginie przez ranę od kuli. Hrabia popełnia samobójstwo rzucając się w przepaść. Spada on z okrzykiem „Poezjo, bądź mi przeklęta”. Nad pokonanymi odbywa się sąd, który prowadzony jest przez Leonarda oraz Pankracego. Wódz całej rewolucji marzy o odkupieniu dzieła zniszczenia, przed budowę przyszłości, która będzie bardziej szczęśliwa, cały czas odczuwa jednak niepokój. W pewnym momencie ma wizję, w której ukazuje mu się Chrystus w postaci Mściciela. Pankracy umiera na widok Chrystusa, rażony swoistą błyskawicą wzroku Jezusa.

Komentarze.